{"id":42,"date":"2024-02-24T14:22:06","date_gmt":"2024-02-24T13:22:06","guid":{"rendered":"https:\/\/sp-czermno.edu.pl\/?page_id=42"},"modified":"2024-03-06T23:18:02","modified_gmt":"2024-03-06T22:18:02","slug":"patron-szkoly","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/sp-czermno.edu.pl\/?page_id=42","title":{"rendered":"Patron szko\u0142y"},"content":{"rendered":"\n<p style=\"font-size:24px\"><em><strong>Rzeczywisto\u015b\u0107 jest z tej samej prz\u0119dzy, co i marzenia.<br>W\u0142. St. Reymont<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n<p><strong>W\u0142adys\u0142aw Stanis\u0142aw Reymont \u2013 cz\u0142owiek, kt\u00f3ry o w\u0142asnych si\u0142ach, ogromnym wysi\u0142kiem woli, w\u015br\u00f3d najtrudniejszych warunk\u00f3w, wyd\u017awign\u0105\u0142 si\u0119 na szczyty \u015bwiatowego pisarstwa.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>W dziejach literatury polskiej pisarz utrwali\u0142 si\u0119 jako tw\u00f3rca ch\u0142opskiej epopei, godnej stan\u0105\u0107 obok najwi\u0119kszych arcydzie\u0142 literatury narodowej.<\/p>\n\n\n\n<p><em>Setek r\u0105k pisarskich trzeba, aby odtworzy\u0107 ca\u0142y nar\u00f3d; potrzeba pracy mo\u017ce niejednego pokolenia tw\u00f3rc\u00f3w, aby zbudowa\u0107 ten gmach syntezy narodowej: lwi\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 tej pracy wzi\u0105\u0142 na swe barki Reymont i namalowa\u0142 \u017cyw\u0105 ziemi\u0119, w kt\u00f3rej si\u0119 rodzi nar\u00f3d<\/em> \u2013 da\u0142 nam <em>Ch\u0142op\u00f3w<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<p>Taki oto s\u0105d o Reymoncie napisa\u0142 wybitny dramaturg epoki M\u0142odej Polski J. A. Kisielewski.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"296\" height=\"221\" src=\"https:\/\/sp-czermno.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/Szkola1.png\" alt=\"\" class=\"wp-image-111\"\/><\/figure>\n\n\n\n<p>Rok 2000 uznany zosta\u0142 przez Sejm RP Rokiem Reymontowskim.<\/p>\n\n\n\n<p>Dla wielu os\u00f3b sta\u0142 si\u0119 on zach\u0119t\u0105 do ponownego spotkania z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 wielkiego pisarza \u2013 laureata Nagrody Nobla. Dla nas rok jubileuszowy by\u0142 r\u00f3wnie\u017c prze\u0142omowy. Dyrektor Szko\u0142y, Rada Pedagogiczna. Uczniowie i Rada Rodzic\u00f3w podj\u0119li decyzj\u0119, \u017ce nasza szko\u0142a b\u0119dzie nosi\u0142a imi\u0119 tego wielkiego pisarza. <\/p>\n\n\n\n<p>Przyczyn tej decyzji by\u0142o kilka:<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\">\n<li>priorytetem w naszej szkole jest piel\u0119gnowanie dziedzictwa i tradycji kulturowej regionu,<\/li>\n\n\n\n<li>kultura ludowa, folklor i sztuka charakterystyczna dla naszego regionu i spo\u0142eczno\u015bci zacz\u0119\u0142a zanika\u0107,<\/li>\n\n\n\n<li>w niepami\u0119\u0107 odesz\u0142y niekt\u00f3re obyczaje,<\/li>\n\n\n\n<li>przepad\u0142o to, co stanowi\u0142o dorobek wielu pokole\u0144 naszych przodk\u00f3w.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n<p>Postanowili\u015bmy \u015bwiadomie d\u0105\u017cy\u0107 do tego, aby nasi uczniowie:<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\">\n<li>znali swoj\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107,<\/li>\n\n\n\n<li>mieli wiedz\u0119 na temat swojego pochodzenia,<\/li>\n\n\n\n<li>podtrzymywali tradycje ludowe i obrz\u0119dy,<\/li>\n\n\n\n<li>byli wra\u017cliwi na pi\u0119kno przyrody i warto\u015bci kulturowe,<\/li>\n\n\n\n<li>integrowali si\u0119 ze \u015brodowiskiem lokalnym.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n<p>Zanim nast\u0105pi\u0142a uroczysto\u015b\u0107 wie\u0144cz\u0105ca nasz\u0105 prac\u0119, podejmowali\u015bmy szereg wyzwa\u0144:<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\">\n<li>uczestniczyli\u015bmy w Inauguracji Roku Reymontowskiego na Zamku Kr\u00f3lewskim w Warszawie,<\/li>\n\n\n\n<li>uczestniczyli\u015bmy w spotkaniu z pani\u0105 profesor Barbar\u0105 Koc, autork\u0105 powie\u015bci biograficznej o Reymoncie,<\/li>\n\n\n\n<li>odbyli\u015bmy wycieczk\u0119 do Lipiec Reymontowskich, gdzie zwiedzili\u015bmy muzeum pisarza i szko\u0142\u0119,<\/li>\n\n\n\n<li>zdobyli\u015bmy wiele cennych dokument\u00f3w z \u017cycia pisarza, m.in. kserokopi\u0119 aktu chrztu,<\/li>\n\n\n\n<li>uczestniczyli\u015bmy w wielu sesjach naukowych i konkursach po\u015bwi\u0119conych Reymontowi,<\/li>\n\n\n\n<li>zorganizowali\u015bmy w szkole konkurs \u201e\u017bycie i tw\u00f3rczo\u015b\u0107 W\u0142adys\u0142awa Stanis\u0142awa Reymonta\u201d,<\/li>\n\n\n\n<li>uroczy\u015bcie obchodzili\u015bmy 75 rocznic\u0119 \u015bmierci pisarza \u2013 5 grudnia 2000r.,<\/li>\n\n\n\n<li>zorganizowali\u015bmy wystaw\u0119 po\u015bwi\u0119con\u0105 \u017cyciu i tw\u00f3rczo\u015bci Reymonta, kt\u00f3r\u0105 obejrza\u0142y wszystkie szko\u0142y z terenu gminy G\u0105bin,<\/li>\n\n\n\n<li>podj\u0119li\u015bmy decyzj\u0119 o utworzeniu izby regionalnej i gromadzimy zbiory.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n<p><br><strong>W dniu 23 czerwca 2001 roku odby\u0142o si\u0119 oddanie do u\u017cytku nowego budynku szko\u0142y, a W\u0142adys\u0142aw Stanis\u0142aw Reymont sta\u0142 si\u0119 jej Patronem. Tak, wi\u0119c sentencja <em>Rzeczywisto\u015b\u0107 jest z tej samej prz\u0119dzy, co i marzenia<\/em> potwierdza, \u017ce marzenia o nowej szkole sta\u0142y si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<p>Pani Dyrektor w swoim wyst\u0105pieniu podczas uroczysto\u015bci powiedzia\u0142a na zako\u0144czenie:<\/p>\n\n\n\n<p><em>Chc\u0119 szuka\u0107 duszy polskiej w jej istotnych, najg\u0142\u0119bszych cechach. Pragn\u0119 pokaza\u0107 i unaoczni\u0107 nasze \u017cycie<\/em>. Tak pisa\u0142 W\u0142adys\u0142aw Stanis\u0142aw Reymont. Odnalaz\u0142 dusz\u0119 polsk\u0105 w jej istotnych, najg\u0142\u0119bszych cechach na polskiej wsi. My nauczyciele i uczniowie Szko\u0142y Podstawowej w Czermnie od dzi\u015b nosz\u0105cej imi\u0119 W\u0142adys\u0142awa Stanis\u0142awa Reymonta obiecujemy, \u017ce b\u0119dziemy t\u0119 dusz\u0119 polsk\u0105 piel\u0119gnowa\u0107 i chroni\u0107 od zapomnienia, by godnie nosi\u0107 imi\u0119 Wielkiego Patrioty, tak silnie i g\u0142\u0119boko zwi\u0105zanego z polsk\u0105 mazowieck\u0105 wsi\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>BIOGRAFIA<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>W\u0142adys\u0142aw Stanis\u0142aw Reymont<\/em><\/strong> (pierwotnie Rejment) urodzi\u0142 si\u0119 7 maja 1867 roku we wsi Kobiele Wielkie w powiecie Radomsko (dzisiejsze wojew\u00f3dztwo \u0142\u00f3dzkie). By\u0142 synem wiejskiego organisty \u2013 J\u00f3zefa Rejmenta oraz zubo\u017ca\u0142ej szlachcianki Antoniny z domu Kupczy\u0144skich. Rodzina ta mia\u0142a liczne potomstwo: siedem c\u00f3rek i dw\u00f3ch syn\u00f3w. Dzieci\u0144stwo sp\u0119dzi\u0142 Reymont w wiosce Tuszyn (pod \u0141odzi\u0105), gdzie w 1868r. przeprowadzili si\u0119 jego rodzice.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>W roku 1880<\/em><\/strong> pa\u0144stwo Rejmentowie wys\u0142ali syna do Warszawy, aby tam pod okiem swojego szwagra uczy\u0142 si\u0119 sztuki krawieckiej. Jeszcze w tym samym roku po raz kolejny zmienili oni miejsce zamieszkania i wyprowadzili si\u0119 z Tuszyna do Wolb\u00f3rki. Tu w\u0142a\u015bnie lubi przebywa\u0107 Sta\u015b (tak pieszczotliwie nazywano Stanis\u0142awa) i cz\u0119sto ucieka z Warszawy w te zaciszne strony.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>W 1883 roku<\/em><\/strong> Reymont otrzymuje \u015bwiadectwo uko\u0144czenia Warszawskiej Szko\u0142y Niedzielno \u2013 Rzemie\u015blniczej, a rok p\u00f3\u017aniej uzyskuje stopie\u0144 czeladnika.<\/p>\n\n\n\n<p>Wydarzenie to upami\u0119tnia tablica ufundowana 1980 roku przez Cech Krawc\u00f3w i Rzemios\u0142 W\u0142\u00f3kienniczych m. st. Warszawy.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Jednak<\/em><\/strong> upodobania Stasia dalece odbiegaj\u0105 od szycia koszul i \u017cakiet\u00f3w. Marzy o aktorstwie. W wieku 18 lat postanawia uciec z domu, by stan\u0105\u0107 na deskach prawdziwego teatru \u201epo drugiej stronie\u201d. Przystaje do jednej z w\u0119drownych trup aktorskich, gdzie wyst\u0119puje pod pseudonimem \u2013 \u201eUrba\u0144ski\u201d. Poniewa\u017c nie jest jeszcze pewien swoich si\u0142 i mo\u017cliwo\u015bci, nawi\u0105zuje wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z \u00f3wczesnym krytykiem Ignacym Matuszewskim, kt\u00f3ry wydaje pozytywn\u0105 opini\u0119 o dokonaniach i aktorskich talentach Reymonta.<\/p>\n\n\n\n<p><em><strong>Do 1887 roku<\/strong><\/em> Stanis\u0142aw para si\u0119 aktorstwem, jednak wkr\u00f3tce epizodyczne role ju\u017c mu nie wystarczaj\u0105. Postanawia porzuci\u0107 teatr na rzecz literatury. Jedn\u0105 z przyczyn rezygnacji z aktorstwa by\u0142 s\u0142aby wzrok pisarza.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Wkr\u00f3tce<\/em><\/strong> te\u017c wraca do domu. Dzi\u0119ki staraniom ojca uzyskuje posad\u0119 robotnika na Kolei Warszawsko \u2013 Wiede\u0144skiej (Rog\u00f3w, Krosnowa, Lipce). Pe\u0142ni teraz funkcj\u0119 robotnika drogowego, dozoruj\u0105cego kilkudziesi\u0119ciokilometrowy odcinek plantu kolejowego. Mieszka u ch\u0142opa, znosi niedostatek i zimno oraz wyczerpuj\u0105c\u0105 prac\u0119 i to, \u017ce wstaje o pi\u0105tej rano. W\u015br\u00f3d takich warunk\u00f3w udaje mu si\u0119 napisa\u0107 kilka nowel. By\u0142 to ju\u017c pocz\u0105tek powa\u017cnej tw\u00f3rczo\u015bci. Oko\u0142o 1890 roku w \u201ekolejowy\u201d etap \u017cycia pisarza wpl\u0105tuje si\u0119 nagle nieoczekiwany epizod. Oto odkryto w nim zdolno\u015bci medialne. Niejaki Puszkow sk\u0142oni\u0142 Reymonta do wyjazdu na seanse dla amator\u00f3w do\u015bwiadcze\u0144 \u201emedialnych\u201d. I ten wypadek z \u017cycia Reymonta sko\u0144czy\u0142 si\u0119 niepowodzeniem.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>W jego \u017cyciu<\/em><\/strong> nast\u0119puje teraz prze\u0142om okresu. Przeniesiony do wsi Krosnowa (pod Skierniewicami) zdegradowany, osamotniony, na powr\u00f3t chwyta za pi\u00f3ro. W tym te\u017c czasie dowiaduje si\u0119 o \u015bmierci matki, sam za\u015b przechodzi g\u0142odowe zapalenie kiszek. Nosi si\u0119 z zamiarem odbycia nowicjatu w Klasztorze Ojc\u00f3w Paulin\u00f3w na Jasnej G\u00f3rze.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Jesieni\u0105 1893<\/em><\/strong> roku porzuca Reymont ostatecznie Krosnow\u0119 i z trzema rublami w kieszeni przenosi si\u0119 do Warszawy, by tam zasmakowa\u0107 \u017cycia g\u0142oduj\u0105cego literata, walcz\u0105cego o uznanie dla swojego talentu.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Przyjecha\u0142em w listopadzie 1893 roku do Warszawy, a dopiero w kwietniu nast\u0119pnego roku jad\u0142em\u2026 obiad<\/em><\/strong> \u2013 oto jego w\u0142asne s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n<p>Pisze jednak dalej, opr\u00f3cz tego pracuje jako dziennikarz w warszawskim \u201eG\u0142osie\u201d, gdzie ukazuj\u0105 si\u0119 jego korespondencje, podpisywane pseudonimem \u201eKsi\u0119\u017cak\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>W 1894 roku<\/em><\/strong> odbywa piesz\u0105 pielgrzymk\u0119 na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119, kt\u00f3ra staje si\u0119 inspiracj\u0105 napisanego rok p\u00f3\u017aniej utworu: \u201e<strong>Pielgrzymka do Jasnej G\u00f3ry<\/strong>\u201d. Utw\u00f3r ten znacznie poprawi\u0142 sytuacj\u0119 materialn\u0105 pisarza. Zaczyna teraz podr\u00f3\u017cowa\u0107. Zwiedza mi\u0119dzy innymi W\u0142ochy, Berlin i Bruksel\u0119. W \u015blad za \u201ePielgrzymk\u0105\u2026\u201d id\u0105 nast\u0119pne pozycje: w roku 1896 ukazuje si\u0119 \u201e<strong>Komediantka<\/strong>\u201d, a w 1897 \u201e<strong>Fermenty<\/strong>\u201d i tom opowiada\u0144 \u2013 \u201e<strong>Spotkanie<\/strong>\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>W 1899 roku<\/em><\/strong> ukazuje si\u0119 utw\u00f3r o tematyce ch\u0142opskiej \u201e<strong>Sprawiedliwie<\/strong>\u201d, a w tym samym roku \u201e<strong>Ziemia Obiecana<\/strong>\u201d (powie\u015b\u0107 o w\u0142\u00f3kienniczej \u0141odzi). Drukowana w odcinkach, zwr\u00f3ci\u0142a uwag\u0119 carskiej policji. Dla w\u0142asnego bezpiecze\u0144stwa Reymont wyje\u017cd\u017ca za granic\u0119, tym razem do Francji.<\/p>\n\n\n\n<p><em><strong>W 1899 roku<\/strong><\/em> powraca do kraju. Schorowany, z polecenia lekarzy udaje si\u0119 na odpoczynek do Zakopanego. Nosi si\u0119 te\u017c z zamiarem wyjazdu do W\u0142och, gdzie jednak nie dotar\u0142. Sta\u0142o si\u0119 tak z powodu wypadku kolejowego, kt\u00f3remu ulega pod Warszaw\u0105. Skutki tej kontuzji b\u0119dzie odczuwa\u0142 do ko\u0144ca \u017cycia. Dzi\u0119ki otrzymanemu odszkodowaniu w wysoko\u015bci oko\u0142o 40 tysi\u0119cy rubli, uzyskuje wreszcie ca\u0142kowita niezale\u017cno\u015b\u0107 finansow\u0105. Za t\u0119 kwot\u0119 kupuje maj\u0105tek w Char\u0142upi (pod Sieradzem).<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>W dwa lata p\u00f3\u017aniej<\/em><\/strong> \u017ceni si\u0119 z Aureli\u0105 Szacsznajder \u2013 Szab\u0142owsk\u0105. Na weselu obecni byli mi\u0119dzy innymi: K. Przerwa-Tetmajer, St. Wyspia\u0144ski, L. Rydel i Miriam.<\/p>\n\n\n\n<p>Reymont udaje si\u0119 teraz w podr\u00f3\u017c po Europie Zachodniej. Jednocze\u015bnie rozpoczyna prac\u0119 nad \u201eCh\u0142opami\u201deposem o Lipcach (1902 \u2013 1909). Ta epopeja ch\u0142opska na sta\u0142e ugruntowa\u0142a pozycj\u0119 Reymonta w kr\u0119gu cenionych literat\u00f3w. By\u0142 jednym z niewielu pisarzy, kt\u00f3ry tak dog\u0142\u0119bnie interesowa\u0142 si\u0119 \u017cyciem spo\u0142ecznym i politycznym wsi. Nikt dot\u0105d nie przedstawi\u0142 w formie literackiej w tak autentyczny, barwny i wnikliwy spos\u00f3b polskiej wsi.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>W latach I wojny \u015bwiatowej<\/em><\/strong> pisarz przebywa w Warszawie. <strong><em>W 1917r.<\/em><\/strong> otrzymuje nagrod\u0119 Pa\u0144stwowej Akademii Umiej\u0119tno\u015bci za \u201eCh\u0142op\u00f3w\u201d, zostaje te\u017c prezesem Komitetu Warszawskiej Kasy Przezorno\u015bci i Pomocy dla Literat\u00f3w i Dziennikarzy. Zajmuje si\u0119 sprawami publicznymi, pe\u0142ni funkcj\u0119 cz\u0142onka patriotycznych komitet\u00f3w spo\u0142eczno \u2013 obywatelskich. Dwukrotnie wyje\u017cd\u017ca te\u017c do Stan\u00f3w Zjednoczonych w celach propagandy w\u015br\u00f3d Polonii ameryka\u0144skiej (w 1919 i 1920). W 1919 roku og\u0142asza tom opowiada\u0144 \u201e<strong>Za frontem<\/strong>\u201d, w kt\u00f3rym da\u0142 wyraz prze\u017cyciom wojennym.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>Reymont<\/em> \u017cywo interesuje si\u0119 nowo\u015bciami techniczno \u2013 cywilizacyjnymi.<\/strong> Jest wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 jednej z pierwszych w Polsce sp\u00f3\u0142dzielni kinematograficznych. Niestety, coraz bardziej podupada na zdrowiu. W 1920 roku kupi\u0142 niewielki maj\u0105tek Ko\u0142aczkowo (okolice Wrze\u015bni). Obecnie znajduje si\u0119 tam muzeum Reymontowskie. Jego s\u0142owa napisane w pami\u0119tnikach na pocz\u0105tku dwudziestego wieku, nie straci\u0142y nic ze swej aktualno\u015bci i \u015bwiadcz\u0105 o jego patriotyzmie: <em>Nasi ludzie w\u0142\u00f3cz\u0105 si\u0119 po \u015bwiecie, lataj\u0105 po Europie jak ciel\u0119ta na wiosn\u0119, tu skubn\u0105, tam wytrzeszcz\u0105 oczy, gdzie indziej wierzgn\u0105, a do obory nic nie przynios\u0105 i og\u00f3\u0142 nie ma ze swoich pieni\u0119dzy wydanych \u017cadnego po\u017cytku<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>W 1921 roku<\/em> odznaczony zostaje (dwukrotnie) Orderem Odrodzeniowej Polski III i IV Klasy.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Z kolei <strong>w 1924 roku spotyka pisarza najwy\u017csze zaszczytne wyr\u00f3\u017cnienie &#8211; otrzymuje Literack\u0105 Nagrod\u0119 Nobla<\/strong>, do kt\u00f3rej kandydowa\u0142 od sze\u015bciu lat. Z powodu problem\u00f3w z sercem nie by\u0142 w stanie odebra\u0107 jej osobi\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>15 sierpnia 1925 roku<\/em><\/strong> Wincenty Witos organizuje w Wierzchowicach uroczysto\u015b\u0107, b\u0119d\u0105c\u0105 wyrazem ho\u0142du polskiej wsi dla jej najwi\u0119kszego epika. Mia\u0142o tu miejsce ostatnie publiczne wyst\u0105pienie pisarza.<\/p>\n\n\n\n<p><strong><em>W\u0142adys\u0142aw Stanis\u0142aw Reymont zmar\u0142 5 grudnia 1925 roku w Warszawie. Pochowany zosta\u0142 na cmentarzu Pow\u0105zkowskim w Warszawie, a serce jego wmurowano w filar ko\u015bcio\u0142a \u015aw. Krzy\u017ca na Krakowskim Przedmie\u015bciu.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Nasz Patron za spraw\u0105 kunsztu literackiego i si\u0142y charakteru skutecznie wzmacnia\u0142 \u015bwiadomo\u015b\u0107 narodow\u0105 oraz rozs\u0142awia\u0142 Polsk\u0119 w \u015bwiecie.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>op. p. Teresa Rzepecka<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Rzeczywisto\u015b\u0107 jest z tej samej prz\u0119dzy, co i marzenia.W\u0142. St. Reymont W\u0142adys\u0142aw Stanis\u0142aw Reymont \u2013 cz\u0142owiek, kt\u00f3ry o w\u0142asnych si\u0142ach, ogromnym wysi\u0142kiem woli, w\u015br\u00f3d najtrudniejszych warunk\u00f3w, wyd\u017awign\u0105\u0142 si\u0119 na szczyty \u015bwiatowego pisarstwa. W dziejach literatury polskiej pisarz utrwali\u0142 si\u0119 jako &hellip; <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":17,"menu_order":1,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-42","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/sp-czermno.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/42","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/sp-czermno.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/sp-czermno.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/sp-czermno.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/sp-czermno.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=42"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/sp-czermno.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/42\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":116,"href":"http:\/\/sp-czermno.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/42\/revisions\/116"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/sp-czermno.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/17"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/sp-czermno.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=42"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}